κοινόπλοος
κοινόπλοος, sailing in common
κοινό-πλοος, ον, contr. κοινό-πλους, ουν,
- sailing in common, ναὸς κ. ὁμιλία, i.e. shipmates, S. Aj. 872.
κοινό·πλοος-ους, οος-ους, οον-ουν, qui navigue en commun, Soph. Aj. 872.
Étym. κοινός, πλέω.
κοινόπλοος, zsgzn κοινόπλους, gemeinsam zu Schiffe fahrend, ναὸς κοινόπλουν ὁμιλίαν κλύεις Soph. Aj. 859, die Schiffsgenossenschaft.
κοινόπλοος
κοινό-πλους, ουν
πλέω
- sailing in common, Soph.