κούκκουμα
κούκκουμα, cucuma, jar
κούκκουμα, ἡ,
- = Lat. cucuma, jar, POxy. 1160.23 (iii/iv A. D.):— hence Dim. κουκκούμιον, τό, Arr. Epict. 3.22.71; κουκούμιον POxy. 1290.3 (v A. D.):—also κούκουμος Stud.Pal. 20.67.16 (ii/iii A. D.), Gloss.: pl. κοκκόμανα PHamb. 10.36 (iii A. D.).