κρηναῖος
κρηναῖος, of, from a spring
κρην-αῖος, α, ον, (κρήνη)
- of, from a spring or fountain, Νύμφαι κρηναῖαι, = Κρηνιάδες, Od. 17.240; κ. ὕδωρ spring water, Hdt. 4.181; ποτόν S. Tr. 14, Ph. 21; νασμοί E. Hipp. 225 (anap.); γάνος, i.e. the water of Dirce, A. Pers. 483; λιβάδες AP 9.549 (Antiphil.); K. πύλαι the gate of Dirce (v. Sch.), E. Ph. 1123.
κρηναῖος, α, ον, de source, de fontaine, Od. 17, 240 ; Eschl. fr. 159 ; Soph. Tr. 14, etc. ; Eur. Hipp. 225, etc. ; αἱ Κρηναῖαι πύλαι, Eur. Ph. 1123, la porte de la fontaine, une des sept portes de Thèbes, v. Κρηνίδες.
Étym. κρήνη.
κρηναῖος, zu den Quellen gehörig ; Νύμφαι κρηναῖαι, Quellnymphen, Od. 17.240, wie Aesch. frg. 159 ; γάνος Pers. 475 ; ποτόν, Quelltrunk, Soph. Tr. 14, Phil. 21 ; νασμοί Eur. Hipp. 225 ; sp.D., λιβάδες Antiphil. 39 (IX.549).
Bei Galen. κρηναῖον ἔδεσμα, kalt wie frisches Quellwasser.
Bei Galen. κρηναῖον ἔδεσμα, kalt wie frisches Quellwasser.
κρηναῖος
-η, -ον
[κρήνη.]
Of or pertaining to a spring or fountain : νύμφαι Od. 17.240.
κρηναῖος (κρήνη): of the fount, νύμφαι, fountain-nymphs, Od. 17.240†.
κρηναῖος, α, ον
κρήνη
- of, from a spring or fountain, Νύμφαι κρηναῖαι Κρηνιάδες, Od.; κρ. ὕδωρ spring water, Hdt.; κρ. ποτόν Soph., etc.