κρημνώδης
κρημνώδης, precipitous
κρημν-ώδης, ες,
- precipitous, Th. 7.84, Dsc. 4.144, Onos. 10.17, etc.; τὸ κ. τῆς ὄχθης Plu. Tim. 31: Sup., Hdn. 6.5.5.
κρημνώδης, ης, ες, escarpé, Thc. 7, 84 ; Plut. Tim. 31 ; Luc. V.H. 2, 30 ||
Sup. -έστατος, Hdn 6, 5, 11.
Étym. κρημνός, -ωδης.
κρημνώδης, ες, einem κρημνός ähnlich, abschüssig, steil ; Thuc. 7.84 ; τὸ κρημνῶδες τῆς ὄχθης Plut. Timol. 31 ; κρημνωδέστατος Hdn. 6.5.11.
κρημνώδης
κρημν-ώδης, ες
εἶδος
- precipitous, Thuc.