κριοβόλος
κριοβόλος, ram-slaying
κρῑο-βόλος, ον,
- ram-slaying, κ. τελετή, = foreg. 1, IG 14.1018 (iv A. D.).
κριο·βόλος, ος, ον [ῑ] qui immole un bélier ou des béliers, Anth. App. 164, 239.
Étym. κριός, βάλλω.
κριοβόλος, [ῑ], Widder tötend ; τελετή, Opfer zu Ehren des Atys, Ep.adesp. 190, 191 (APP 239, 164).