κυητήριος
κυητήριος, aiding conception
κυ-ητήριος, α, ον,
- aiding conception, πρόσθετον κ. Hp. Nat.Mul. 109: as Subst. κυητήριον, τό, Id. Mul. 1.75, al.
κυητήριος, α, ον, qui favorise la conception, Hpc. 586, 47, etc.
Étym. κυέω.
κυητήριος, zum Empfangen gehörig, es befördernd, φάρμακον, Hippocr.