κυνάκανθα
κυνάκανθα, dog-thorn
κῠνάκανθα [ᾰκ], ἡ,
- dog-thorn, perh. = κυνόσβατος, Arist. HA 552b3.
κυν·άκανθα ou κυνακάνθη, ης (ἡ) [ῠᾰκ] églantier, Arstt. H.A. 5, 19, 22.
Étym. κύων, ἄκανθα.
κυνάκανθα, ἡ, od. κυνακάνθη, Hundedorn, Hagebuttenstrauch, Arist. H.A. 5.19. Vgl. κυνόσβατος.