κωτίλλω
κωτίλλω, to prattle, chatter
κωτίλλω, only pres.,
- prattle, chatter, usu. with collat. notion of coaxing, wheedling, αἱμύλα κωτίλλουσα Hes. Op. 374; μαλθακὰ κ. Thgn. 852; ἡδέα κωτίλλοντα καθήμενον οἰνοποτάζειν Phoc. 11; ἀνάνυτα κ. Theoc. 15.87; ἑλικτὰ ἔπη Lyc. 1466; κ. καὶ λιγαίνειν, of a speech in court, to be lively, tripping, D.H. Dem. 44.
- II trans., cajole, beguile with fair words, εὖ κώτιλλε τὸν ἐχθρόν Thgn. 363; μὴ κώτιλλέ με tease me not by prating, S. Ant. 756; τοιαῦτα κωτίλλουσα τὴν ἀχαΐνην Babr. 95.87.
κωτίλλω :
I jaser, babiller ; κ. αἱμύλα, Hés. O. 372 ; μαλθακά, Thgn. 850 ; ἡδέα, Phocyl. 11, 2 dire des choses aimables, douces, agréables ||
II p. suite :
1 amuser par son babil, séduire, acc. Thgn. 363 ||
2 fatiguer de son bavardage, acc. Soph. Ant. 756.
Étym. κωτίλος.
κωτίλλω, schwatzen, plaudern, mit dem Nebenbegriffe des Schmeichelns, kosen ; αἱμύλα κωτίλλειν, von den Schmeichelreden eines buhlerischen Weibes, Hes. O. 376 ; μαλθακὰ κωτίλλειν, glatte Worte plaudern, Theogn. 850 ; ἡδέα κωτίλλοντα καθήμενον οἰνοποτάζειν Phocyl. bei Ath. X.428b ; ἑλικτὰ κωτίλλουσʼ ἔπη Lycophr. 1466 ; ἀνήνυτα Theocr. 15.87 ; καὶ λιγαίνειν Dion.Hal. de vi Dem. 44 ; – τινά, beschwatzen, durch Geschwätz betrügen, εὖ κώτιλλε τὸν ἐχθρόν, geschickt beschwatzte er den Feind, Theogn. 363 ; – μὴ κώτιλλέ με, belästige mich nicht mit deinem Geschwätz, Soph. Ant. 752.
κωτίλλω,
only in pres.
- Ito prattle, chatter, Lat. garrire, mostly with notion of wheedling, Hes., Theogn., etc.
- IItrans. to talk over, attempt to wheedle, Theogn., Soph. deriv. uncertain