κωχεύω
κωχεύω, f.l. for ὀκωχεύω, S. Fr. 327.
κωχεύω, arrêter, Soph. fr. 303.
κωχεύω, heben, halten, stützen, Hesych. μετεωρίζειν, κουφίζειν ; Soph. πιστοί με κωχεύουσιν ἐν φορᾷ δέμας, frg. 303. Ueblicher in den Kompositis, bes. ἀνακωχεύω.