κόβαλος
κόβαλος, an impudent rogue, arrant knave
κόβᾱλ-ος, ὁ,
- impudent rogue, arrant knave, Ar. Eq. 450, Ra. 1015, Pl. 279, D.C. 53.3; of Midias, Phryn. Com.4: in pl., mischievous goblins, invoked by rogues, Ar. Eq. 635; of the owl, κ. καὶ μιμητής Arist. HA 597b23.
- II Adj. κόβαλα, τά, knavish tricks, rogueries, Ar. Eq. 417, Ra. 104; ὕβριστον ἔργον καὶ κ. Pherecr. 162. (For the orig. sense cf. κοβαλεύω.)
κόβαλος, ος, ον [ᾱ]
I adj.
1 fourbe, trompeur, Ar. Eq. 450, etc. ; τὰ κόβαλα, Ar. Ran. 104, niaiseries ||
2 mauvais plaisant, moqueur, Arstt. H.A. 8, 12, 12 ||
II ὁ κ. lutin ou génie malfaisant, qui joue de vilains tours, Ar. Eq. 635.
Étym. cf. lat. cavilla.
1. adj. doortrapt; subst. n.
2. subst. m. schurk, deugniet; personif.
κόβαλος, [ᾱ], ὁ, Kobold, Possenreißer u. Schmarotzer, Gauner, der Anderen betrügerisch seines eigenen Vorteils wegen schmeichelt ; neben ἀγοραῖοι u. πανοῦργοι Ar. Ran. 1015, vgl. Eq. 450 ; καὶ μόθων Plut. 279, wo die Schol. wie Harp. bemerken, daß eigtl. δαίμονές τινες σκληροὶ περὶ τὸν Διόνυσον so heißen, satyrähnliche Gesellen des Bacchus, die ihn durch ihre Späße belustigten ; vgl. Lobeck Aglaoph. p. 1313.
Bei Arist. H.A. 8.12 von einem Vogel ἔστι δὲ κόβαλος καὶ μιμητής. – Adj., possenhaft u. gaunerisch, spitzbübisch ; κόβαλά γʼ ἐστίν, ὡς καὶ σοὶ δοκεῖ Ar. Ran. 104, Schol. ἀπατητικά, πανοῦργα, vgl. Eq. 415.
Bei Arist. H.A. 8.12 von einem Vogel ἔστι δὲ κόβαλος καὶ μιμητής. – Adj., possenhaft u. gaunerisch, spitzbübisch ; κόβαλά γʼ ἐστίν, ὡς καὶ σοὶ δοκεῖ Ar. Ran. 104, Schol. ἀπατητικά, πανοῦργα, vgl. Eq. 415.
κόβαλος
κόβᾱλος, ὁ,
- Ian impudent rogue, arrant knave, Ar.: —Κόβαλοι were mischievous goblins, invoked by rogues, Ar. II. as adj. κόβαλα, knavish tricks, rogues, Ar.
- IIas adj. κόβαλα, knavish tricks,