κνώδαξ

κνώδαξ, ᾱκος, ὁ, (cf. κνώδων)

• pin or pivot on which a body or machine turns, καθάπερ ἐπὶ κνώδακος τῆς τοῦ δευτέρου σπονδύλου ἀποφύσεως ἡ κεφαλὴ ἐπιστρέφεται Gal. 14.720, cf. 723; axis of a sphere, Orph. Fr. 247.26: more freq. in pl., Hero Spir. 1.43, S.E. M. 10.93, Orib. 49.22.21.
• • II pl., sockets in which the axes of a drum turn, Ph. Bel. 75.45.
  • III = χρυσοχοϊκὸν ὄργανον, and in pl., = οἱ ἐν τοῖς φυσητῆρσιν ἀσκοί, Hsch.

κνώδαξ, ᾱκος, ὁ, Zapfen, Achse ; ἡ σφαῖρα τοῖς κνώδαξι περιδινεῖται Sext. Empir. adv.phys. 2.51, vgl. 93 ; a.Sp. Verwandt mit κνώδων.