κόκκυ
κόκκυ, cuckoo!
κόκκῡ,
- cuckoo! the birdʼs cry, Ar. Av. 505; as an exclam., now! quick! (ταχύ Suid.), κόκκυ, πεδίονδε ib. 507; κόκκυ, μεθεῖτε quick—let go, Id. Ra. 1384; οὐδὲ κ., = οὐδὲ βραχύ, AB 105. (Onomatop.)
κόκκυ [ῡ] interj. coucou, cri de l’oiseau de ce nom ; p. ext. cri pour appeler, allons ! Ar. Ran. 1384, Av. 507, etc.
κόκκυ, [ῡ], drückt eigtl. den Kuckucksruf aus, ὁπόθʼ ὁ κόκκυξ εἴποι κόκκυ Ar. Av. 505 ; übh. ein Zuruf, wie Ran. 1380, μὴ μεθῆσθον πρὶν ἂν ἐγὼ σφῷν κοκκύσω, nachher κόκκυ μεθεῖτε, kuckuck laßt los. In der Stelle der Av. wird als sprichwörtlich angeführt κόκκυ, ψωλοὶ πεδίονδε, auf ins Feld, die VLL erkl. ταχύ ; in B.A. 105.22 οὐδὲ κόκκυ, ἀντὶ τοῦ οὐδὲ βραχύ.
κόκκυ
- properly cuckoo! the birdʼs cry, used as an exclamation, now! quick! κόκκυ, πεδίονδε Ar.; κόκκυ, μεθεῖτε quick— let go, Ar.