κοκκοβόας Save LSJ Bailly 2024 Pape κοκκο-βόας, v. κοκκυβόας. κοκκο·βόας [ᾱ] adj. m. au cri éclatant, ép. du coq, Soph. fr. 900. Étym. κόκκυ, βοάω. κοκκοβόας, ὄρνις, nannte Soph. frg. 900 den Hahn. Vgl. κοκκύζω.