λάκημα

λάκημα [ᾰ], ατος, τό,

• fragment broken off, PLeid.V. 6.22; ὄρους cleft, Zos.Alch. p.186 B.; dub. sens. in Sammelb. 4425 xi 24 (ii A. D.), BGU 34 ii 3 (iii A. D.).