λάμπουρος

λάμπουρος, ον,

• bright-tailed, epith. of foxes, Epic.Alex.Adesp. 2.13; as a dogʼs name, Firetail, Theoc. 8.65. (Prob. from λαμπρός, οὐρά, with dissimilation.)

λάμπουρος -ον [λάμπω, οὐρά] bushy-tailed, of a fox Ep. Al. 2.13.

λάμπουρος, mit leuchtendem Schwanze, entweder mit brandrotem od. glänzend weißem Schwanze, vom Hunde, Theocr. 8.65. Vgl. λαμπουρίς.

λάμπουρος λάμπ-ουρος, ον οὐρά

• as a dogʼs name, firetail, Theocr.