λάμπουρις
λάμπουρις, fox
λάμπουρις, ιδος, ἡ, (οὐρά)
- fox, A. Fr. 433, Lyc. 344, 1393 (on the accent v. EM 474.4).
- II v.l. for λαμπυρίς in Suid. s.v. πυριλαμπίς.
λάμπουρις -ιδος, ἡ [λάμπω , οὐρά ] fox Aeschl. fr. 433 | extens. of a sly, crafty person Lyc. 344, al.
λάμπ·ουρις, ιδος [ῐδ] adj. f. à la queue brillante, ép. du renard, Eschl. fr. 397 ; p. ext. ép. d’un homme rusé (Ulysse, etc.) Lyc. 344, etc.
Étym. cf. le suiv.