λίαν
λίαν, λίαν, very, exceedingly
- very, exceedingly, in Hom. with an Adv., λ. ἑκάς Od. 14.496; λ. ἀεικελίως 8.231: with an Adj., λ. μέγα εἶπες 3.227, 16.243; νήπιος λ. τόσον 4.371, cf. 13.238; λ. λυπρός 13.243; λ. ἐνθύμιος ib. 421: alone with a Verb, very much, overmuch, κεχολώατο λ. 14.282; λ. ἄχθομαι ἕλκος Il. 5.361; οὔ τι λ. ποθὴ ἔσσεται not exceedingly, 14.368; μή τι λ. προκαλίζεο Od. 18.20, cf. Il. 6.486; also, in Hom., καὶ λίην, which always begins the sentence or verse, surely, aye surely, καὶ λ. κεῖνός γε ἐοικότι κεῖται ὀλέθρῳ Od. 1.46, cf. 3.203, Il. 1.553, al.
- II after Hom., ἀσχάλα μὴ λίην Archil. 66.7, cf. Sol. 6; λίην δὲ δειλιάζεις Anacr. ap. Ptol.Ascal. p.409 H.; λ. πιστεύειν to believe implicitly, Hdt. 4.96; μὴ κάμνε λ. Pi. P. 1.90; μὴ λ. στένε S. El. 1172, cf. E. Med. 158 (lyr.); ἀσπάζου αὐτὴν λ. POxy. 936.13 (iii A.D.); καὶ λ. σαφῶς Ar. Eq. 1231; λ. ἀσελγῶς Lys. 24.15; λ. πόρρω Pl. Prt. 310c; ἐντὸς λ. τῶν τειχῶν Th. 7.5: with other words of like sense, πολὺ λ. Isoc. 9.48; λ. πάνυ Antiph. 184.2 (dub.), cf. Eust. 972.46; κόμπος λ. εἰρημένος, opp. πεπλασμένος (compare our very and verily), A. Pr. 1031:—in Trag. and Com. freq. betw. Art. and Noun, ἡ λ. φιλότης βροτῶν his too great love . ., A. Pr. 123 (anap.); τὸ λ. ποτόν Cratin. 187; ἡ λ. τρυφή Men. 587; τὰ λ. μειράκια Theopomp.Com. 29; αἱ πρὸς τυράννους λίαν ὁμιλίαι D. 6.21; τὸ λ. excess, violence, E. Andr. 866, Pl. Cra. 415c. [Hom. has ῐ nine times, ῑ thirty-two times; the latter is found both in arsi and in thesi. In later Ep. and Trag. both quantities are found: ᾱ always.]
●
1. bij ww. zeer, erg:
2. post-Hom. attr. bij subst. al te zeer, overdreven:
[Bei Hom. ist ι in der Vershebung lang, in der Verssenkung kurz, mit Ausnahme der Verbindung καὶ λίην, wo ι immer lang ist, so auch Od. 8.231, 15.405, 16.86 ein Spondeus. Bei den folgenden Dichtern ist es nach Versbedürfnis lang u. kurz ; α ist aber erst bei sehr sp.D., wie Greg.Naz., kurz.]
- 1overmuch μὴ κάμνε λίαν δαπάναις P. 1.90 [λίαν (codd. contra metr.: μὰν coni. Pauw.) N. 11.33] “λίαν μοι [δέο]ς ἔμπεδον εἴη κεν Pae. 4.48 cf. P. Oxy., 841, fr. 162. 1.
- very, exceedingly, Hom.; οὐδέ τι λ. οὕτω not so very much, Od.; with a Verb, very much, overmuch, exceedingly, Hom.; strengthd. καὶ λίην, as, aye truly, verily, Hom.; λίην πιστεύειν to believe implicitly, Hdt.; κόμπος λίαν εἰρημένος verily, truly, Aesch.; ἡ λίαν φιλότης his too great love, Aesch.
-
…. ἄτοπον τὸ ἐνύπνιον, ὦ Σώκρατες. ἐναργὲς μὲν οὖν, ὥς γέ μοι δοκεῖ, ὦ Κρίτων. λίαν γε, ὡς ἔοικεν. ἀλλʼ, ὦ δαιμόνιε Σώκρατες, ἔτι καὶ νῦν ἐμοὶ πιθοῦ καὶ σώθητι · ὡς…
Plato, Crito
-
…ἔδοξέ μοι γῆμαι καὶ γυναῖκα ἠγαγόμην εἰς τὴν οἰκίαν, τὸν μὲν ἄλλον χρόνον οὕτω διεκείμην ὥστε μήτε λυπεῖν μήτε λίαν ἐπʼ ἐκείνῃ εἶναι ὅ τι ἂν ἐθέλῃ ποιεῖν, ἐφύλαττόν τε ὡς οἷόν τε ἦν, καὶ προσεῖχον τὸν νοῦν…
Lysias, Speeches
-
…ἡμᾶς αὐτοὺς ὄντες θνητοί · ὥστε τί δεῖ, ἃ πάλαι προσεδοκῶμεν πείσεσθαι, ὑπὲρ τούτων νῦν ἄχθεσθαι, ἢ λίαν οὕτω βαρέως φέρειν ἐπὶ ταῖς τῆς φύσεως συμφοραῖς, ἐπισταμένους ὅτι ὁ θάνατος κοινὸς καὶ τοῖς χειρίστοις καὶ τοῖς βελτίστοις…
Lysias, Speeches
-
…, τότε μοι ἁδελφὸς λέγει ὅτι ἥκει Πρωταγόρας. καὶ ἔτι μὲν ἐνεχείρησα εὐθὺς παρὰ σὲ ἰέναι, ἔπειτά μοι λίαν πόρρω ἔδοξε τῶν νυκτῶν εἶναι · ἐπειδὴ δὲ τάχιστά με ἐκ τοῦ κόπου ὁ ὕπνος ἀνῆκεν, εὐθὺς ἀναστὰς οὕτω…
Plato, Protagoras
-
…ἠμείβετʼ ἔπειτα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη · Ἀγχίση, κύδιστε καταθνητῶν ἀνθρώπων, θάρσει, μηδέ τι σῇσι μετὰ φρεσὶ δείδιθι λίην · οὐ γάρ τοί τι δέος παθέειν κακὸν ἐξ ἐμέθεν γε, οὐδʼ ἄλλων μακάρων · ἐπεὶ ἦ φίλος ἐσσὶ…
NA, Homeric Hymns
-
…αἰσθάνει γὰρ τοῦ λόγου. ἀποσεμνυνεῖται πρῶτον, ἅπερ ἑκάστοτε ἐν ταῖς τραγῳδίαισιν ἐτερατεύετο. ὦ δαιμόνιʼ ἀνδρῶν μὴ μεγάλα λίαν λέγε. ἐγᾦδα τοῦτον καὶ διέσκεμμαι πάλαι, ἄνθρωπον ἀγριοποιὸν αὐθαδόστομον, ἔχοντʼ ἀχάλινον ἀκρατὲς ἀπύλωτον στόμα, ἀπεριλάλητον κομποφακελορρήμονα…
Aristophanes, Frogs
-
…γὰρ θανόντας οὐχ ὁρῶ λυπουμένους. θνητοῦ πέφυκας πατρός, Ἠλέκτρα, φρόνει, θνητὸς δʼ Ὀρέστης. ὥστε μὴ λίαν στένε. πᾶσιν γὰρ ἡμῖν τοῦτʼ ὀφείλεται παθεῖν. φεῦ φεῦ. τί λέξω ; ποῖ λόγων ἀμηχανῶν ἔλθω ;…
Sophocles, Electra
-
…κεῖθεν ἢ λόγον στειλώμεθα · τὸ γὰρ τάχος σου τῶν φρενῶν δέδοικʼ, ἄναξ, καὶ τοὐξύθυμον καὶ τὸ βασιλικὸν λίαν. λέγʼ, ὡς ἀθῷος ἐξ ἐμοῦ πάντως ἔσῃ. τοῖς γὰρ δικαίοις οὐχὶ θυμοῦσθαι χρεών. ὅσῳ δʼ ἂν…
Euripides, Bacchae
-
…ἀλίαστος ὄρωρεν. ἤδη μὲν μάλα πολλὰ μάχας εἰσήλυθον ἀνδρῶν, ἀλλʼ οὔ πω τοιόνδε τοσόνδέ τε λαὸν ὄπωπα · λίην γὰρ φύλλοισιν ἐοικότες ἢ ψαμάθοισιν ἔρχονται πεδίοιο μαχησόμενοι προτὶ ἄστυ. Ἕκτορ σοὶ δὲ μάλιστʼ ἐπιτέλλομαι, ὧδε δὲ ῥέξαι…
Homer, Iliad
-
…ἐπόρισεν ἁμέτερα πρὸς μέλαθρα · δαιμόνιον αὐτὸ τίθημʼ ἐγώ. τὰ μέν σʼ ὀκνῶ χαίρουσαν εἰργαθεῖν, τὰ δὲ δέδοικα λίαν ἡδονῇ νικωμένην. ἰὼ χρόνῳ μακρῷ φιλτάταν ὁδὸν ἐπαξιώσας ὧδέ μοι φανῆναι, μή τί με, πολύπονον ὧδʼ ἰδὼν…
Sophocles, Electra