λίγγω
λίγγω, twanged
λίγγω (seul. ao. 3 sg. poét. λίγξε) résonner avec force, Il. 4, 125.
Étym. λιγύς.
λίγγω, nur λίγξε βιός, der Bogen schwirrte, ertönte laut, Il. 4.125 ; vgl. λίγα, λιγύς u. λίζω, nach EM. onomatopoetisch.
†λίγγω
3 sing. aor. λίγξε.
To twang Il. 4.125.
λίγγω , aor. λίγξε: twang, Il. 4.125†.
λίγγω,
- only in Epic aor1, λίγξε βιός the bow twanged, Il.