λιγέως
λιγέως adv., see λιγύς.
λιγέως [ῐ] adv.
1 d’une voix aiguë : λ. κλαίειν, Il. 19, 5 ; Od. 11, 391, se lamenter avec des cris perçants ; λ. ἰάχειν, Hés. Sc. 234, pousser des cris aigus ||
2 d’une voix claire, harmonieuse, Il. 3, 214.
Étym. λιγύς.
λιγέως
[adv. fr. λιγύς.]
In clear tones, with a clear flow of words : [ἀγόρευεν] Il. 3.214.
In loud tones, loudly : κλαίοντα Il. 19.5. Cf. Od. 10.201, Od. 11.391, Od. 16.216, Od. 21.56.
Of blowing winds, whistling : φυσῶντες λ. Il. 23.218.
λιγέως : see λιγύς.
λιγέως
adverb of λιγύς.