λίπα
λίπα, unctuously, richly
λίπᾰ [ῐ], used by Hom. as Adv. usu. in the phrase ἀλείψασθαι λίπʼ ἐλαίῳ anoint oneself
- richly with oil, Il. 10.577, 14.171, al.; χρῖσαι, χρίσασθαι λίπʼ ἐλαίῳ, Od. 3.466, 6.96, 10.364, Hes. Op. 522: once without ἐλαίῳ, λοέσσατο καὶ λίπʼ ἄλειψεν Od. 6.227; so later, τῷ ῥοδίνῳ ἀλείφεσθαι λίπα Hp. Mul. 2.150; ἐλαίῳ χρίων λίπα ib. 147: also without a dat., χρίεσθαι λίπα ib. 1.35; λίπα ἀλείψασθαι, ἀλείψεσθαι, Th. 1.6, 4.68, cf. Thphr. HP 9.8.5, etc.
- II in Hp. sts. as Subst., neut. nom. or acc., χρῖσμα λίπα ἔστω Mul. 2.133; μηδʼ ἄλλο τι πῖον μηδὲ λίπα ἔχον ib. 145; so λίπα ἀσκεῖν D.C. 53.27. (Cf. λίπος.)
λί̆πᾰ [cf. Skt. limpù] acc. defective = λίπος , λιπαρὸν ἔλαιον Hsch. ‖ as an adv. in a fat way: λίπα ἔχον fat, greasy Hp. Mul. 2.145 |
λίπα [ῐᾰ] adv. en graissant, touj. avec un verbe marquant l’idée de graisser, oindre ; λίπ’ ἐλαίῳ χρῖσαι, Od. 3, 466, ou simpl. λίπ’ ἀλείφειν, Od. 6, 227, enduire de graisse ; avec un acc.: ἐλαίῳ χρίειν λ. τὰς χεῖρας, Hpc. 657, 23, graisser les mains d’huile ; ἀλείψασθαι, Il. 14, 171 ; Thc. 1, 6 ; 4, 68, etc. se graisser ; avec un acc.: τὼ μηρὼ τῷ ῥοδίνῳ ἀλείφεσθαι λίπα, Hpc. 658, 3, se graisser les deux cuisses d’essence de rose.
Étym. R. indo-europ. *leip-, coller ; cf. sscr. limpáti, enduire, all. bleiben ; non apparenté à ἀλείφω.
λίπα, bei Hom. in der Vrbdg ἀλείψασθαι λίπʼ ἐλαίῳ, Il. 10.577, 14.171, 18.350, Od. 6.227, 19.505, u. χρῖσαι, χρίσασθαι λίπʼ ἐλαίῳ, 3.466, 6.96, 10.364, 450, wie Hes. O. 525 ; nur Od. 6.227 allein λίπʼ ἄλειψεν, mit Olivenöl salben ; Hdn. bei Eust. zu Od. 6.215 erkl. es für einen dat., τὸ λίπα, die Fettigkeit, Oel, λίπαϊ, λίπᾳ in λίπα verkürzt, u. nimmt ἔλαιον als adj. von ἐλάα, also Olivenöl, um es von tierischem Fett zu unterscheiden ; man vgl. ἐλαίῳ χρίων λίπα τὰς χεῖρας, Hippocr. 657, u. τὼ μηρὼ τῷ ῥοδίνῳ ἀλειφέσθω λίπα, 658.3. Andere nehmen λίπα als adv., das sie zum Teil als Abkürzung aus λιπαρός betrachten, »fett« ; einfacher ist es mit Seidler als adverbial gebrauchter accus. zu betrachten, wie man auch die Stelle des Hippocr. erkl. kann, vgl. ἔλαιον μὴ προσφέρειν μηδʼ ἄλλο τι πῖον μηδὲ λίπα ἔχον, 656 extr., wofür der Gebrauch der Späteren zu sprechen scheint, λίπα μετὰ τοῦ γυμνάζεσθαι ἠλείψαντο, Thuc. 1.6, vgl. 4.68 ; Theophr.; Paus. 8.19 ; Luc. Lexiph. 5 ; DC. sagt auch λίπα ἀσκεῖν, 53.27.
λίπα
[prob. related to λιπαρός as λίγα to λιγυρός.]
In reference to anointing, richly, plenteously : ἐπεὶ ἔχρισεν λίπʼ ἐλαίῳ Od. 3.466= Od. 10.364. Cf. Il. 10.577, Il. 14.171, Il. 18.350 : Od. 6.96, 227, Od. 10.450, Od. 19.505.
λίπα : adv., always λίπʼ ἐλαίῳ, richly with olive oil; but if the word is really an old dat., then with olive oil, ἐλαίῳ being adj.
λίπα
λίπος
- adv. unctuously, richly, ἀλεῖψαι or ἀλείψασθαι λίπʼ ἐλαίῳ to anoint or cause to be anointed richly with oil, Il.; so, χρῖσαι or χρίσασθαι λίπʼ ἐλαίῳ Il.; only once without ἐλαίῳ, λοέσσατο καὶ λίπʼ ἄλειψεν Od. In all these places, the final vowel is uncertain; but we have λίπα ἀλείψασθαι, -εσθαι in Thuc., etc.