λαγγάζω

λαγγάζω,

• slacken (= ἐνδίδωμι, AB 106), Antiph. 37, Phot. s.v. λογγάσω: λαγγάζει· ὀκνεῖ, οἱ δὲ λαγγεῖ, Hsch.; λαγγάσαι· περιφυγεῖν, Id.; cf. λαγγαρεῖ. λαγγανώμενος· περιιστάμενος, στραγγευόμενος, Id. λαγγαρεῖ· ἀποδιδράσκει, Id. λαγγεύει· φεύγει, Id.

λαγγάζω [cf. Lat. langueo, Lith. langóti; see λαγαίω] to relax, grow lazy Antiph. 39 (fut. λαγγάσω) Hsch. λ 42 Phot. Lex. s.v. ὀκλάφει ‖ to escape from, flee Hsch. λ 44 (aor. inf. λαγγάσαι), 47.

λαγγάζω, lange machen, zaudern, zögern, Hesych.; Antiphan. brauchte λαγγάζει = ἐνδίδωσι, er läßt nach, B.A. 106 (vgl. longus, langueo). S. λαγγονεύω u. λογγάζω.