λογοποιΐα
λογοποιΐα -ας, ἡ [λογοποιός ] tendency to tell fibs Thphr. Ch. 8.1 ‖ story, fable, rumor Ios. B.I. 1.482, al. Charit. 3.2.15 (pl.) ‖ prayer VT (Sym.) Ps. 101.1.
λογοποιΐα, ας (ἡ)
1 habileté à imaginer, imagination, Th. Char. 9 ||
2 conte, fable, Char. 3, 2 ||
3 prière, Symm. Ps. 101, 1.
Étym. λογοποιός.
λογοποιΐα, ἡ, Erzählung, bes. Erdichtung, Fabel, Sp.