λίπτω
λίπτω [cf. Lith. liepiù, liẽpti; Slav. lipiet’?]
❶ act. later to desire ardently Ap. 4.813 Lyc. 131, 353 Nic. Th. 126
❷ pf. ptc. mid.λελιμμένος desirous, yearning Aeschl. Sept. 355; μάχης to fight Aeschl. Sept. 380
● only pres. act. and pf. ptc. mid.
❶ act. later to desire ardently Ap. 4.813 Lyc. 131, 353 Nic. Th. 126
❷ pf. ptc. mid.
● only pres. act. and pf. ptc. mid.
λίπτω, désirer vivement, gén. A. Rh. 4, 813 ; Lyc. 131, 353 ||
Moy. (part. pf. λελιμμένος) Eschl. Sept. 355 ; avec le gén. Eschl. Sept. 380 ||
➳ Seul. prés. act. A. Rh. Lyc. ll. cc. ; sbj. 3 sg. poét. λίπτῃσι, Nic. Th. 126 ; part. pf. pass. au sens act. λελιμμένος, Eschl. Sept. 380.
Étym. Étymol. incert.
λίπτω, wornach verlangen, sich wornach sehnen, Hesych. erkl. ἐπιθυμῶ ; μετά τι, Nic. Th. 126 ; τινός, Ap.Rh. 4.813 ; Lycophr. 131, 353 ; auch im med., λελιμμένος, begehrend, begierig wornach, μάχης, Aesch. Spt. 362, vgl. Ag. 850 u. Spt. 337. – Vgl. λιμβός.