λῶπος
λῶπος, τό,
- = λώπη (q. v.).
λῶπος -ους, τό Hippon. 4a Anacr. 80b Theocr. 14.66 Luc. Philopatr. 22 etc., see λώπη.
λῶπος, εος-ους (τὸ) habit, Hippon. (Tzetz. Hist. 10, 380) ; Thcr. Idyl. 14, 65 ; Luc. Philopatr. 23.
Étym. cf. λώπη.
λῶπος, τό, = λώπη, Theocr. 14.66 im accus. mit der v.l. λῶπον, VLL erklären τὸ ἱμάτιον ; so Luc. δραξάμενός με τοῦ λώπους, Philopatr. 22.
λῶπος, εος,
= λώπη, Theocr.