μαντιπόλος
μαντιπόλος, frenzied, inspired
μαντῐ-πόλος, ον,
- frenzied, inspired, Βάκχη E. Hec. 121 (anap.); Ἀπόλλων Orac. ap. Luc. JTr. 31: pl., as Subst., diviners, Man. 6.306.
μαντι·πόλος, ος, ον [ῐ] qui prédit l’avenir, devin, Eur. Hec. 120 ; Luc. J. tr. 31 ; Man. 6, 306.
Étym. μάντις, πολέω.
1. voorspellend.
2. extatisch:
μαντιπόλος, sich mit dem Wahrsagen beschäftigend, weissagend ; βάκχη, Eur. Hec. 120 ; sp.D., χείρ, Nonn. D. 12.34.
μαντιπόλος
μαντῐ-πόλος, ον
πολέω
- frenzied, inspired, Eur.