μανύω
μᾱν-ύω, μᾱν-ῡτής, μᾱν-ῡτικός, μᾱν-ῡσις, Dor. for μην-.
μανύω, [ᾱ], dor. = μηνύω.
μᾱνῠω
- a declare ὣς ἄρα μάνυε O. 6.52 ὀπιθόμβροτον αὔχημα δόξας οἶον ἀποιχομένων ἀνδρῶν δίαιταν μανύει καὶ λογίοις καὶ ἀοιδοῖς P. 1.93 τὸ κρατήσιππον γὰρ ἐς ἅρμʼ ἀναβαίνων ματέρι καὶ διδύμοις παίδεσσιν αὐδὰν μανύει Πυθῶνος αἰπεινᾶς ὁμοκλάροις ἐπόπταις (sc. Χρομίος: “donne le signale du chant.” Puech) N. 9.4 [μανύων (codd.: ματεῖσʼ Schr.: ματεύοισʼ Turyn) *fr. 107a. 5.*]
- b point out, make known οἷς δῶμα Φερσεφόνας μανύων Ἀχιλεύς (οἷς σημαίνων τὸν Ἅιδην ἀντὶ τοῦ οὓς ἀναιρῶν. Σ.) I. 8.55