μαρμάρινος
μαρμάρινος, of marble
μαρμᾰρ-ῐνος, η, ον,
- of marble, ἄγαλμα Theoc. Ep. 10.2; τάφος AP 7.649 (Anyt.); τροχοί D.S. 17.45; εἰκών, ἄγαλμα, GDI 3502 (Cnidus), SIG 996.14 (Smyrna); λίθος J. AJ 7.10.3.
μαρμάρινος, η, ον [ᾰρῐ] de marbre, Thcr. Epigr. 10, 2 ; Anth. 7, 649, etc.
Étym. μάρμαρος.
μαρμάρινος, = μαρμάρεος, τάφος, Auyt. 16 (VII.649), aus Marmor ; vgl. DS. 17.45.
λαβὼν ζῴδιον μαρμάρινον ξῦσον δεξιᾷ χειρὶ δεξιὸν μέρος τῆς ψωλῆς
toma una figurilla de mármol y araña con tu mano derecha el lado derecho de su pene
μαρμάρινος
μαρμάρῐνος (ᾰ), η, ον
μάρμᾰρος
- of marble, Theocr.