μαρμαρῖτις
μαρμαρῖτις, like marble
μαρμᾰρ-ῖτις, ιδος, ἡ,
- like marble, πέτρα Ph.Byz. Mir. 2.3.
- II = ἀγλαοφῶτις, Plin. HN 24.160.
μαρμαρῖτις, ίτιδος [ᾰρῑῐδ] adj. f. : πέτρα, Phil. paradox. VII mir. 2 et 4, pierre de la nature du marbre.
Étym. μάρμαρος.
μαρμαρῖτις, ιδος, ἡ, πέτρα, Marmorstein, Sp.