μαρτυροποιΐα
μαρτυροποιΐα, testificatio
μαρτῠροποι-ΐα, ἡ, Astrol.,
- = μαρτυρία II, Ptol. Tetr. 183 (pl.).
- II = testificatio, Gloss.
μαρτυρο·ποιΐα, ας (ἡ) [ῠ] action d’appeler en témoignage, Ptol. Tetr. 183.
Étym. μάρτυς, ποιέω.