μελίτειον
μελίτειον, mead
μελίτειον [ῐ], τό, (μέλι)
- mead, Plu. QConv. 2.672b, Cor. 3; cf. μελίτιον.
μελίτειον, ου (τὸ) [ῐ] hydromel, boisson faite d’eau miellée, Plut. Cor. 3.
Étym. μέλι.
μελίτειον, τό, auch μελίτιον, Hesych., ein gegohrener Trank aus Honig u. Wasser, Plut. Coriol. 3, Symp. 4.6 u. öfter. Beim EM. steht μελύγειον in derselben Bdtg, wahrscheinlich korrumpiert.
μελίτειον
μελίτειον (ῐ), ου, τό,
μέλι
- mead, Plut., etc.