μελιτηρός
μελιτηρός, of or for honey
μελῐτηρός, ά, όν,
- of or for honey, ἄγγος Ar. Fr. 511; ἀγγεῖον Nic. Fr. 138, Gal. 11.377.
- 2 like honey, χυλός Thphr. HP 3.7.4.
- 3 ἡ -ηρά, a plaster, Orib. Fr. 99, Paul.Aeg. 4.40.
μελιτηρός, ά, όν [ῐ] de miel, mielleux, Th. H.P. 3, 7, 4 ; Nic. (Ath. 475d).
Étym. μέλι.
μελιτηρός, honigsüß ; ὑγρασία, Poll. 4.190 ; ἀγγεῖον, Gefäß zu Honig, Nic. bei Ath. XI.475d.