μετάρσιος
μετάρσιος, raised from the ground, high in air
μετάρσιος, Dor. πεδάρσιος, ον, also α, ον Hdt. 7.188, E. IT 27: (μεταίρω):—Ion., poet., and in late Prose, as D.S. 3.51, Ocell. 3.1, J. AJ 6.9.4, Porph. ap. Eus. PE 3.9, for μετέωρος,
- raised from the ground, high in air, ἐσπᾶτο γὰρ πέδονδε καὶ μ. S. Tr. 786; μετάρσιοι χολαὶ διεσπείροντο melted into air, Id. Ant. 1009; λόγοι π. θρῴσκουσι are scattered to the winds, A. Ch. 846; ὑπὲρ πυρᾶς μ. ληφθεῖσʼ E. l.c.; μετάρσιον πλευρὰν ἔπαιρε Id. Hec. 499; μ. ἀναπτόμενος Ar. Av. 1382; ναῦς ἄρμενʼ ἔχοισα μ. having her sails hoisted, Theoc. 13.68; τὰ μ., = μετέωρα, the sky, heavens, Thphr. Ign. 3; but defined as τὰ μεταξὺ τοῦ αἰθέρος καὶ τῆς γῆς, opp. τὰ μετέωρα ( = τὰ ἐν οὐρανῷ), Ach.Tat. Intr. Arat. 32; πῦρ μ., opp. αἴθριον, D.H. 16.1; τὰ μ. also, birds of the air, J. l.c., cf. Porph. l.c.
- 2 on the high seas, ὅσας δὲ τῶν νεῶν μεταρσίας ἔλαβε [ὁ ἄνεμος] Hdt. l.c.; νῆσος μ. a floating island, Hecat. 305 J.
- 3 in suspense, ὅσσα Νεῖκος ἔρυκε μετάρσιον Emp. 35.9.
- II metaph., high above this world, διὰ μούσας καὶ μ. ᾖξα E. Alc. 963 (lyr.); μ. ὕμνος IG 3.770: in bad sense, puffed up, elated, μ. τὴν ψυχὴν τηρεῖν Vett.Val. 340.13; ἡ πάρος ἀγλαΐῃσι μ. AP 5.272.1 (Agath.).
- 2 of things, airy, empty, κόμποι E. Andr. 1220 (lyr.).
- III in Medic., of the breath, = μετέωρος I.2, πνεῦμα Hp. Mul. 2.130; πνοὰς θερμὰς πνέω μετάρσιʼ, οὐ βέβαια (neut. pl. as Adv.) E. HF 1093.
- 2 of the face, puffed up, swollen, Hp. Mul. 2.110.
μετάρσιος, ος, ον :
I qui se tient dans des régions élevées, c. à d.
1 qui est au haut des airs dans le ciel, dans l’espace ; τὰ μετάρσια, les régions célestes, Th. Ign. 3 ||
2 qui est sur la haute mer, Hdt. 7, 188 ||
3 placé au haut de, etc. Eur. I.T. 27 ; μετάρσιον πνεῦμα, Erot. p. 647, 26, souffle qui vient du haut de la poitrine, c. à d. respiration courte ||
4 suspendu dans les airs, Eur. Hel. 299 ||
II qui se tient haut, d’où :
1 qui se lève vers le ciel (regard, main, etc.) Anth. 2, 353, 374 ||
2 qui se dresse dans les airs (édifice) Anth. App. 357 ||
3 qui jaillit ou se projette en haut, Soph. Ant. 1009 ||
4 qui se redresse, Soph. Tr. 786 ; d’où fier, orgueilleux, Anth. 5, 273 ||
➳ Éol. πεδάρσιος, Hdt. 7, 188.
Étym. μεταίρω.
1. hoog in de lucht, in de hoogte:
2. oppervlakkig
μετάρσιος, auch 3 Endgn, erhoben, hoch in der Luft u. in die Luft gehoben ; ἐσπᾶτο γὰρ πέδονδε καὶ μετάρσιος, Soph. Trach. 783 ; μετάρσιοι χολαὶ διεσπείροντο, spritzten hoch in die Luft auseinander, Ant. 996 ; μετάρσιον πλευρὰν ἔπαιρε, Eur. Hec. 499 ; auch ἀγχόναι μετάρσιοι, Hel. 306. Ggstz von βέβαιος, Herc.Fur. 1093 ; κόμπος μ., Andr. 1221 ; πτερωθεὶς βούλομαι μετάρσιος ἀναπτέσθαι, Ar. Av. 1333 ; auf der hohen See, μετάρσιαι νῆες, Her. 7.188 ; – ἀγλαΐῃσι μετ., Agath. 13 (V.273), stolz, hochmütig (vgl. auch μεταρσία); – τὰ μετάρσια = μετέωρα, Himmelserscheinungen, Plut. Per. 32 ; vgl. Schol. Plat. Sis. p. 466.
μετάρσιος, Doric πεδάρσιος, ον
μεταίρω
- Iraised from the ground, high in air, Lat. sublimis, Trag.; λόγοι πεδάρσιοι scattered to the winds, Aesch.; ναῦς ἄρμενʼ ἔχοισα μετάρσια a ship having her sails hoisted, Theocr.
- 2like μετέωρος II. 2, on the high sea, out at sea, Hdt.
- IImetaph. in air, high above this world, Eur.
- 2of things, airy, empty, Eur.
- IIIin Medic., of the breath, high, quick.