μετεῖπον

μετεῖπον, Ep. μετέειπον, aor. 2 of μεταφωνέω,

• speak among, address, c. dat. pl.; freq. in Hom., mostly in phrases, ὅ σφιν ἐϋφρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν Il. 1.253, al.; τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε 2.336, al., cf. Hes. Th. 643: abs., mostly with ὀψέ, Il. 7.94, Od. 7.155, etc.—Hom. always uses 3 sg. Ep. μετέειπε, exc. once 1 sg. μετέειπον, Od. 19.140.

μετεῖπον, (εἶπον), zu Mehreren, unter ihnen sprechen, am häufigsten ὅ σφιν ἐϋφρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπε u. τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε ; auch τοῖσι – μετὰ μῦθον ἔειπεν, Il. 3.303, 9.623 u. öfter ; vgl. μετὰ πᾶσιν ἔειπεν u. ähnl., die nicht als Tmesis zu nehmen sind ; die erste Person μετέειπον Od. 19.140 ; auch ohne Casus, Il. 7.94, 8.30, 9.31, Od. 7.155 ; auch bei sp.D.

μετεῖπον : spoke among or to, τισί. See εἶπον.

μετεῖπον Epic μετ-έειπον serving as aor2 of μετάφημι

• • • 1to speak among others address them, c. dat. pl., Hom.
    • 2absol. to speak thereafter, afterwards, Hom.