μικραίτιος
μικραίτιος, complaining of trifles
μικρ-αίτιος, ον,
- complaining of trifles, easily provoked, Demetr.Lac. Herc. 1055.24, Luc. Fug. 19, Charito 6.6; amor μ. semper Plin. Ep. 2.2.1.
μικρ·αίτιος, ος, ον [μῑ] qui se plaint pour peu de chose, pointilleux, Luc. Fug. 19.
Étym. μ. αἰτία.
μικραίτιος, um kleiner Dinge willen anklagend, Vorwürfe machend, Luc. Fugit. 19.
μικραίτιος
μῑκρ-αίτιος, ον
- complaining of trifles, Luc.