μικροκέφαλος
μικροκέφαλος, small-headed
μικρο-κέφᾰλος, ον,
- small-headed, Arist. Pr. 955b6: Comp., Id. Phgn. 809b5: Sup., Id. Pr. 955b5.
μικρο·κέφαλος, ος, ον [ῑᾰ] au cp. -ώτερος, qui a une petite tête, Arstt. Probl. 30, 3.
Étym. μ. κεφαλή.
μικροκέφαλος, kleinköpfig, im Komparat., Arist. physiogn. 5(809b5).