μιλτίτης
μιλτίτης, of the nature of μίλτος
μιλτ-ίτης [ῑτ], ου, ὁ, fem. ῖτις,
- of the nature of μίλτος, Plin. HN 36.147.
μιλτίτης, ου [τῑ] adj. m. seul. lat. miltites, Plin. H.N. 36, 21, de la nature ou de la couleur du vermillon.
Étym. μίλτος.
μιλτίτης, ὁ, von der Art oder Farbe des Rötels, λίθος, Sp.