μιλτόπρῳρος
μιλτό-πρῳρος, ον,
- gloss on μιλτοπάρηος, Apollon. Lex., Hsch.
μιλτό·πρῳρος, ος, ον, à la proue peinte en vermillon, Apoll. Lex. p. 459.
Étym. μίλτος, πρῴρα.
μιλτόπρῳρος, bei Apoll. Lex. Hom. Erkl. von μιλτοπάρῃος.