μυλίτης
μυλίτης, molar tooth
μῠλ-ίτης [ῑ], ου, ὁ,
- = μυλίας, λίθος Gal. 10.958,19.118, Procop. Aed. 2.5.4.
- II molar tooth, Gal. 14.722.
μυλίτης, ου [ῠ] adj. m.
1 propre à faire une meule : μ. λίθος, pierre meulière, Gal. Ther. 14 ||
2 semblable à une meule : μ. ὀδούς, Mélét. 3, 288 Cramer, dent molaire.
Étym. μύλη.
μυλίτης, ὁ, = μυλίας,
a) λίθος, Mühlstein, Hdn. 3.1.14.
b) ὀδούς, Backenzahn, wie μύλακροι.
a) λίθος, Mühlstein, Hdn. 3.1.14.
b) ὀδούς, Backenzahn, wie μύλακροι.