μυλιαῖος Save Bailly 2024 μυλιαῖος, α, ον [ῠ] 1 μ. λίθος, Dionys. (Eus. H.E. p. 237b) pierre meulière, meule || 2 μ. ὀδόντες, Orib. p. 168 Mai, dents molaires. Étym. μύλη.