μυληβόρος
μυληβόρος, millstone-eating
μῠλ-ηβόρος, ον,
- millstone-eating, μυὸς οἷα μυληβόρου Nic. Th. 446 (οἷʼ ἀμυληβόρου cj. Schneid.).
μυλη·βόρος, ος, ον [ῠ] qui dévore la meule, c. à d. le grain sous la meule, Nic. (Sch.-Il. 8, 178).
Étym. μύλη, βιβρώσκω.
μυληβόρος, Nic. bei Schol. Il. 8.178, die Mühle benagend.