μύκων
μύκων· σωρός, θημών, Hsch. μυλαβρίς, v. μυλακρίς.
μύκων, ὁ, ein Teil des Ohrs, vielleicht die Ohrhöhle, Poll. 2.87.
Bei Hesych. = σωρός, ein Haufen Spreu.
Bei Hesych. = σωρός, ein Haufen Spreu.