μυοφόνος Save Bailly 2024 Pape μυο·φόνος, ος, ον, qui tue les rats : τὸ μυοφόνον, Th. H.P. 6, 2, 9, aconit, propr. « mort-aux-rats », plante. Étym. μῦς, πεφνεῖν. μυοφόνος, Mäuse tötend, Sp., wie μυοκτόνος, bes. ἀκόνιτον ; eine Pflanze hieß so, Theophr.