μυραλοιφία
μῠρ-ᾰλοιφία, ἡ, = foreg., Plu. QConv. 2.662a, Ach.Tat. 2.38, Cat.Cod.Astr. 2.177.
μυρ·αλοιφία, ας (ἡ) [ῠᾰλ] action de parfumer d’huile ou d’essence aromatique, Plut. M. 662a ; A. Tat. 2, 38.
Étym. μύρον, ἀλοιφή.
μυραλοιφία, ἡ, das Bestreichen mit wohlriechender Salbe, Plut. Symp. 4.1, Poll. 7.177 u. a.Sp.