μυρισμός
μυρισμός, an anointing
μῠρ-ισμός, ὁ,
- an anointing, Antig.Car. ap. Ath. 12.547f, LXX Ju. 16.8.
μυρισμός, οῦ (ὁ) [ῠ] action de parfumer, Ath. 547f ; Spt. Judith 16, 7.
Étym. μυρίζω.
μυρισμός, ὁ, das Salben, Ath. XII.547f u. Sp.