μυριόδοξος
μυριόδοξος, of infinite renown
μῡρῐό-δοξος, ον,
- of infinite renown, Man. 4.175.
μυριό·δοξος, ος, ον [ῡ] d’un très grand renom, Man. 4, 175.
Étym. μ. δόξα.
μυριόδοξος, [ῡ], unzähligen Ruhm verleihend, στέμματα, Maneth. 4.175.