μυρίκινος
μυρίκινος, tamarisk
μῠρίκ-ῐνος [ρῑ], η, ον, ὄζος
- tamarisk bough, Il. 6.39; κόμη, ξύλον, PPetr. 3pp. 125,143 (iii B. C.); ξύλα PCair.Zen. 176.44 (iii B. C.).
μυρίκινος, η, ον [ῠῑῐ] de tamaris ou en gén. de bruyère, Il. 6, 39.
Étym. μυρίκη.
μυρίκινος, von der Tamariske, ὄζος, Il. 6.39.
μυρίκινος
[μυρίκη.]
Of the tamarisk Il. 6.39.
μυρίκινος : of tamarisk, ὄζος, ‘tamarisk-shoot,’ Il. 6.39†.
μυρίκινος
- a tamarisk bough, Il.