μυριετής
μυριετής, of ten thousand years, of countless years
μῡρῐ-ετής, ές,
- of 10,000 years: of countless years, χρόνος A. Pr. 94 (anap.), Pl. Epin. 987a; βίος Arist. GA 745a33; of a man, AP 9.242 (Antiphil.).
μυρι·ετής, ής, ές [ῡ] d’un nombre infini d’années, Eschl. Pr. 94 ; Plat. Epin. 987e ; Arstt. G.A. 2, 6, etc.
Étym. μυρίοι, ἔτος.
μυριετής, [ῡ], ές, von unendlich vielen Jahren, unendlich lang ; χρόνος, Aesch. Prom. 94 ; Antiphil. 41 (IX.242); Diosc. 6 (XII.171); auch Plat. Epin. 987e.
μυριετής
μῡρι-ετής, ές
ἔτος
- of 10, 000 years: of countless years, Aesch.