μυρίζω

μῠρίζω,

• rub with ointment or unguent, anoint, Ar. Lys. 938, Alc.Com. 23; μύροισιν μ. Ar. Pl. 529:—Med., anoint oneself, Antiph. 148.5, Men. 518.15; ἐξ ἀλαβάστου Alex. 62.1:—Pass., μεμυρισμένοι τὸ σῶμα Hdt. 1.195, cf. Antiph. 190.2, Arist. Mir. 832a4; μυρίζεσθαι τὴν κεφαλήν Plu. Coniug. 2.142a.
• • II in Pass. also, μ. τινί to be fragrant with . ., Hld. 10.26. (Cf. σμυρίζω.)

μυρίζω, salben, besalben ; βούλει μυρίσω σε, Ar. Lys. 938 ; μυρίσαι μύροις, Plut. 529 ; Her. 1.195 ; Antiphan. bei Ath. VIII.342e ; λίθον, Anacr. 30.11 ; μεμυρισμένος, 36.22 ; a.Sp.; οἷς ἡ Ἀραβία γῆ μυρίζεται, wovon Arabien duftet, wie von wohlriechenden Salben, Heliod. 10.

μυρίζω μῠρίζω,

• to rub with ointment or unguent, anoint, Ar.:—Pass., μεμυρισμένοι τὸ σῶμα having the body anointed, Hdt.