μυριόδους
μυριόδους, with immense teeth
μῡρῐ-όδους, οντος, ὁ, ἡ,
- having immense teeth, ἐλέφας AP 9.285 (Phil.).
μυρι·όδους, ους, ουν, gén. οντος [ῡ] aux dents énormes, Anth. 9, 285.
Étym. μ. ὀδούς.
μυριόδους, [ῡ], οντος, mit (unzähligen, auch) unendlich großen Zähnen, ἐλέφας, Philp. 29 (IX.285).
μυριόδους
μῡρι-όδους, -όδοντος, ὁ, ἡ,
- with immense teeth, Anth.