νάϊος

νάϊος, α, ον, Dor. for νήϊος.

2. νάϊος -α -ον [νεώς] van een tempel.

νάϊος, dor. = νήϊος, auch bei den Tragg. die gebräuchliche Form ; στόλος, Aesch. Suppl. 2 ; ναΐοισιν ἐμβολαῖς, Pers. 271, 328 ; ἰὼ γένος ναΐας ἀρωγὸν τέχνας, Soph. Aj. 350 ; νάϊον πόρευμα, Eur. I.A. 300 ; ὄχημα, I.T. 410 ; poet. bei Plut. reip. ger. praec. 2.

For Pindar, see also: νάιος